پرش به مطلب اصلی

مدل فضای کاری، واحد سازمانی و تیم

قبل از ساخت کاربر، توکن یا نقش، باید بدانید هر چیز در کدام مرز قرار می‌گیرد. این صفحه مدل ذهنی گدارAI را توضیح می‌دهد: فضای کاری، واحد سازمانی، تیم، کاربر انسانی، کاربر مجازی و توکن.

تصویر کلی

در گدارAI، هر درخواست به یک فضای کاری تعلق دارد. داخل فضای کاری می‌توانید تیم‌ها، واحدهای سازمانی، کاربران، کاربران مجازی و نقش‌ها را مدیریت کنید.

لایهکارکرد اصلیمثال
فضای کاریمرز اصلی داده، اتصال‌ها و سیاست‌هاشرکت یا محصول شما
واحد سازمانیمرز اختیاری برای بخش‌های بزرگعملیات، محصول، داده
تیممرز کار روزمره، مالکیت و مصرفپرداخت، پشتیبانی، جست‌وجو
کاربر انسانیفردی که وارد پنل می‌شودمدیر فنی، توسعه‌دهنده، کارشناس پشتیبانی
کاربر مجازیهویت غیرانسانی سرویسsupport-api-prod
توکنراه احراز هویت در درخواست‌هاPAT یا VAT
اطلاع

در متن‌های فنی ممکن است مقدار tenant را ببینید. در مستندات کاربرمحور گدارAI، همان مفهوم معمولاً با «فضای کاری» توضیح داده می‌شود.

فضای کاری چیست؟

فضای کاری بالاترین مرز کار شما در گدارAI است. کاربران، تیم‌ها، حساب‌های ارائه‌دهنده، مدل‌های مجازی، سیاست‌های مصرف و لاگ‌ها در محدوده همین فضای کاری معنا پیدا می‌کنند.

اگر دو مجموعه باید از نظر داده، دسترسی، هزینه و مدیریت از هم جدا باشند، معمولاً باید در دو فضای کاری جدا قرار بگیرند.

واحد سازمانی چیست؟

واحد سازمانی برای سازمان‌هایی مفید است که چند بخش بزرگ و نیمه‌مستقل دارند. برای مثال:

  • واحد محصول
  • واحد عملیات
  • واحد داده
  • واحد پشتیبانی سازمانی

هر واحد سازمانی می‌تواند تیم‌های خودش را داشته باشد و مدیریت بخشی از ساختار را روشن‌تر کند. اگر شرکت کوچک است یا فقط چند تیم محدود دارد، ممکن است فعلاً به این لایه نیاز نداشته باشید.

نکته

واحد سازمانی را فقط وقتی بسازید که واقعاً مرز مدیریتی یا مالکیت جدا دارید. برای تفاوت‌های کوچک، تیم یا نقش دقیق‌تر معمولاً کافی است.

تیم چیست؟

تیم در گدارAI فقط گروهی از افراد نیست. تیم می‌تواند مرز مالکیت سرویس، توکن، مصرف و بخشی از دسترسی مدل‌ها باشد.

یک تیم معمولاً این اطلاعات را دارد:

  • «شناسه فنی» برای ارجاع پایدار
  • «نام نمایشی» برای خوانایی در پنل
  • «واحد سازمانی» اختیاری
  • «نوع فضای کاری» مثل تولید، توسعه یا آزمایش نهایی
  • اعضا و مدیران تیم
  • مجوزهای عضو برای عملیات‌های مرتبط با کلیدهای همان تیم

کاربر انسانی چیست؟

کاربر انسانی فردی است که وارد پنل می‌شود. این کاربر می‌تواند:

  • دعوت‌نامه فضای کاری را بپذیرد.
  • عضو یک یا چند تیم شود.
  • نقش‌هایی مثل member، team_admin یا tenant_admin بگیرد.
  • برای استفاده شخصی PAT بسازد.

کاربر انسانی را برای سرویس‌ها استفاده نکنید. اگر یک سرویس باید به گدارAI وصل شود، کاربر مجازی بسازید.

کاربر مجازی چیست؟

کاربر مجازی هویت سرویس است. این هویت ورود انسانی ندارد و برای اپلیکیشن، اتوماسیون، پردازش‌گر یا کار زمان‌بندی‌شده ساخته می‌شود.

نمونه‌های خوب:

  • payment-assistant-prod
  • support-ticket-summarizer
  • catalog-search-sync

بعد از ساخت کاربر مجازی، برای آن VAT صادر می‌کنید و سرویس شما همان VAT را در درخواست‌ها استفاده می‌کند.

حساب ارائه‌دهنده با تیم فرق دارد

«حساب ارائه‌دهنده» اتصال شما به سرویس مدل است؛ مثلاً حساب OpenAI، Anthropic یا یک ارائه‌دهنده دیگر. این حساب بخشی از ساختار تیمی نیست، اما روی دسترسی مدل‌ها اثر دارد.

به زبان ساده:

  • تیم می‌گوید چه کسی یا چه سرویسی مالک مصرف است.
  • حساب ارائه‌دهنده می‌گوید درخواست از کدام اتصال مدل عبور می‌کند.
  • مدل مجازی شناسه پایدار مصرف مدل را برای اپلیکیشن شما فراهم می‌کند.

یک الگوی شروع برای سازمان‌ها

برای یک شرکت محصولی با چند سرویس، این الگو معمولاً نقطه شروع خوبی است:

نیازنمونه طراحی
مرز کل شرکتیک فضای کاری
بخش‌های بزرگواحدهای سازمانی «محصول» و «عملیات»
تیم‌های اجراییsupport-prod، payment-prod، data-dev
افراددعوت کاربران با نقش حداقلی
سرویس‌هاکاربر مجازی جدا برای هر سرویس مهم
توکن‌هاPAT برای افراد، VAT برای سرویس‌ها

چه زمانی تیم جدا بسازید؟

تیم جدا بسازید وقتی یکی از این مرزها واقعاً متفاوت است:

  • مالک محصول یا سرویس
  • بودجه یا هزینه
  • نوع محیط، مثل تولید و توسعه
  • دسترسی مدل‌ها
  • مسئول پاسخ‌گویی در رخدادها

اگر فقط یک عضو بیشتر یا یک مجوز کوچک متفاوت دارید، شاید تیم جدید لازم نباشد.

سوءبرداشت‌های رایج

تیم همان فضای کاری نیست

فضای کاری مرز اصلی است. تیم مرز داخلی کار و مالکیت است.

حساب ارائه‌دهنده همان حساب کاربر نیست

حساب ارائه‌دهنده برای اتصال به مدل است، نه برای ورود کاربر یا عضویت تیم.

کاربر مجازی همان کاربر انسانی نیست

کاربر مجازی برای سرویس است و ورود انسانی ندارد. برای افراد واقعی، کاربر انسانی و PAT به کار ببرید.

گام بعدی